Kadın, yorgunlukla acıyan gözlerini açtı ve yanına döndü. Gördüğü adam ile gece başına gelenler birbir aklına geldi. Adama iğrenircesine bakıp odanın içindeki tuvalete girdi. İşini gördükten sonra ellerini yıkayıp dışarı çıkacaktı ki gözleri tuvaletteki aynaya takıldı. Aynaya vücudunu tam döndü ve acıdan çökmüş suratını ve vücudunu izledi. İçinden, acaba hangi gündeyiz diye sordu. Burada yaşadığı onca acıdan, ızdıraptan sonra gün kavramını bile unutmuştu. İçinden kendisine bu iğrenç hayatı yaşatan herkese lanet okudu. Kadının adı Azra idi. Adının anlamı masum, temiz kız demekti ama bu iğrenç savaş yüzünden, artık o masumluğundan geriye hiç bir şey kalmamıştı. Bu iğrenç yere gelmeden önce 19 yaşında gençliğinin baharında genç bir kızdı.
Canından çok sevdiği anne ve babasından uzakta düşmanlarının merhametine muhtaç kalmıştı.
Tüm yaşama sevincini alan bu yere getirildiği günü hatırladı.
Ne kadar da korkmuştu, hele anne ve babasının o son halleri gözlerinin önünden hiç gitmiyordu.
Giriş
Kadın, yorgunlukla acıyan gözlerini açtı ve yanına döndü. Gördüğü adam ile gece başına gelenler birbir aklına geldi. Adama iğrenircesine bakıp odanın içindeki tuvalete girdi. İşini gördükten sonra ellerini yıkayıp dışarı çıkacaktı ki gözleri tuvaletteki aynaya takıldı. Aynaya vücudunu tam döndü ve acıdan çökmüş suratını ve vücudunu izledi. İçinden, acaba hangi gündeyiz diye sordu. Burada yaşadığı onca acıdan, ızdıraptan sonra gün kavramını bile unutmuştu. İçinden kendisine bu iğrenç hayatı yaşatan herkese lanet okudu. Kadının adı Azra idi. Adının anlamı masum, temiz kız demekti ama bu iğrenç savaş yüzünden, artık o masumluğundan geriye hiç bir şey kalmamıştı. Bu iğrenç yere gelmeden önce 19 yaşında gençliğinin baharında genç bir kızdı.
Canından çok sevdiği anne ve babasından uzakta düşmanlarının merhametine muhtaç kalmıştı.
Tüm yaşama sevincini alan bu yere getirildiği günü hatırladı.
Ne kadar da korkmuştu, hele anne ve babasının o son halleri gözlerinin önünden hiç gitmiyordu.
Acaba yaşıyorlarmıydı.
Yaşıyorlarsa kızlarını arıyorlarmıydı.
Doğup büyüdüğü vatanı, masum insanların kanlarıyla sulanmıştı.
Yavaş yavaş haince planlanan bir savaşın içine çekilmişlerdi.
Onlara bu zulmü yapan, her gün yüz yüze baktıkları insanlardı.
Canlarını en çok da bu yakıyordu ya zaten.
Kadın, içinden biz bunların hiçbirini hak etmedik diyordu.
Lakin kana susamış caniler, dur durak bilmeden onlara bin bir türlü işkence yapıyorlardı.
Bu korkunç savaşın ne zaman biteceği belli değildi.
Sonunda kimin yaşayıp yaşayamayacağı da...
Bir çok ocağa ateş düşmüştü. Herkes kendinden bir şeyler kaybetmişti.
Kimisi sevdiğini, kimisi yaşama sevincini...
Üç yıl sürecek bu savaşta bir milletin çırpınışları geçecekti tarihe.
Avrupa'nın ortasında yok sayılışı yazılacaktı belleklere.
En çok da kalplere kazanacaktı, masum insanların feryatları.
1992-1995 yılları arasında gerçekleşmiş olan Bosna savaşında binlerce insan hayatını kaybetmiş ve yüzlerce kadın sistemak bir şekilde tec*üze uğramıştı ve bir çok Boşnak hala kayıp.
Kimisinin kemikleri toplu mezarlardan çıkarken kimisinden hala hiçbir haber yok.
Allah sağ kalanlara sabır ve dayanma gücü versin,
Bir hiç uğruna öldürülen Boşnak kardeşlerimize ise rahmet eylesin.
