Kader ağı
Bölüm 1
Karaşah Konağı’nda bugün hava her zamankinden daha ağır, toprak her zamankinden daha tozlu seçiliyordu. Avluda yankılanan o kükreyiş, iki ailenin kaderini tek bir cümleye hapsetti:
"Olacak dediysem olacak! Bu berdel olacak!"
Hamit Ağa’nın sesi taş duvarlarda yankılanırken, daha altı yaşındaki minik Savaş elindeki oyuncak arabalarıyla oynuyor, az sonra boynuna dolanacak o görünmez zincirden habersizce babasının öfkesini izliyordu. Diğer yanda ise henüz bir haftalık olan Rüya, beşiğinde dünyadan bihaber uyuyordu.
Ali Ağa, çaresizlik içinde titreyen sesiyle son kozunu oynadı:
— "Selim ve Diyar’ın bir kızı olmuştur. Kız benim kanımdandır; Hamit Ağa’nın kanından olan torunuyla berdel yapılsın!"
Selim’in feryadı konağın inletti:
— "Hayır! Benim kızım daha bir haftalık bebek, ne berdeli?"
Ancak namlunun soğuk ucu alnına dayandığında, töre susmuş, silahlar konuşmuştu. O gün o avluda; bir çocuk ve bir bebek, dökülmesin diye yemin edilen kanın bedeli olarak birbirlerine mühürlendiler.
On sekiz yıl sürecek bir bekleyiş, o gün ilk nefesini aldı.
18 Yıl Önce – Karaşah Konağı
Konak bugün her zamankinden daha kasvetliydi. Minik Savaş önündeki arabalarla oynarken, Hamit Ağa adeta konağı inletiyordu:
— "Olacak dediysem olacak! Bu berdel olacak!" diye kükredi.
Hamit Ağa’nın büyük oğlu Asaf Ağa, yanındaki hamile karısı Eleni’ye bakıp iç çekti. Eleni, ona hüzünlü gözlerle bakıyordu. Asaf, "Baba yapma, başka çaresi yok mu?" diye sordu. Hamit Ağa ise Kürtçe cevap verdi:
— "Kurê min çare nîne." (Çaresi yoktur oğul.)
Hamit Ağa’nın eşi Heji Hanım Ağa, her zamanki otoritesi ve ağır aksak adımlarıyla söze girdi:
— "Kan dökülmemesi için bu şarttır oğul."
Hamit Ağa son sözünü söyledi:
— "Ya oğlun ile Diyar’ın kızını berdel yaparsınız ya da kardeşinin namusunu temizlersin!"
O sırada konağın kapısı açıldı. Hamit Ağa’nın küçük oğlu Nejervan ve adamları göründü. Birinin elinde Diyar, diğerinin elinde ise Hamit Ağa’nın amcaoğlu Ali’nin oğlu Selim vardı. Diyar ve Selim birbirine sevdalanmıştı fakat Hamit Ağa, Ali Ağa ile arası bozuk olduğu için kızını Selim’e vermemişti. Diyar’a görücü geleceği sırada kaçmışlar ve yaklaşık bir yıl boyunca imam nikahlı, kaçak göçek yaşamışlardı. Kızları Rüya’nın doğumundan tam bir hafta sonra Nejervan onları bulup konağa getirmişti.
Aşiret meclisi toplandı ve hükmünü verdi: Ya berdel ya ölüm. Ali Ağa’nın berdel yapacak başka kızı yoktu. Son anda Ali Ağa’nın aklına bir şey geldi:
— "Selim ve Diyar’ın bir kızı olmuştur. Kız benim kanımdandır; Hamit Ağa’nın kanından olan torunuyla berdel yapılsın!"
Selim adeta kükredi:
— "Hayır! Benim kızım daha bir haftalık bebek, ne berdeli?"
Ancak başında silahla duran Nejervan, "Sus lan rascal (namussuz)!" diyerek silahın kabzasını başına geçirdi. Hamit Ağa, oğlu Asaf’a baktı:
— "Biz biraz düşünelim ağalar," diyerek oğlu ve gelinini odaya çekti.
Asaf Ağa ne kadar istemese de karısı Eleni,
