musun?" diye sordum. Tek kelime etmese bile bakışları 'ne?' dercesine bakıyordu. Onun için,
"Çok sevmemeyi. Aşkın, sevginin yalan olduğunu" dedikten sonra eli kapıdan kayarcasına
uzaklaştı ve aramıza biraz mesafe girdiğinde nefes aldığımı hissettim. Ardından,
"Bu hale gelebilmek için çok çabaladım. Bana, seni hatırlatmasın diye içinde aşk teması olan
kitap bile okumadım ben! Bir an olsun tek bir sahnesinde seni hayal ederim diye romantik
film bile izlemedim. Beni bir daha kırmasınlar diye kalbimi içimde öldürdüm. Şimdi sen, bunca
yılın üzerine gelip acı ile inşa ettiğim ne varsa yıkmak istiyorsun." Dediğimde karşımda
neredeyse nefesini tutmuş bana bakıyordu.
Aşkla seven adamlar Bora ve Azra'nın 2. kitabı olan Genç Patron ile sizleri bekliyoruz. . .
BÜYÜK SÜPRİZ
Yoğun toplantı koşuşturması ile bunalmış durumdaydım. Tamam, hafta başı olması ve birçok toplantının üst üste gelmesinin yarattığı stresi her gün yaşıyordum. Yılmaz Holding yoğun, stresli ve aksiyonu bol bir şirketti ve Türkiye çapında kendine oldukça yer edinmiş köklü bir inşaat firmasıydı. Fakat, her hafta başı tüm haftayı ilgilendiren gündem konularının ve çalışmaların, projelerin üzerinden geçilirdi. Üç yıldır Yılmaz Holding bünyesinde, yönetim kurulu başkanı Hasan Yılmaz'ın, özel asistanıyım. Bu şirkete adım attığımda üniversitenin son sınıf stajyer programında olan bir öğrenciydi. İlk dönemlerde fazlasıyla zorlandığım doğruydu fakat bu zorlanma sistemli çalışma taktiklerini öğrenme ve tüm benliğimle işleri yerine getirme çabalarım sayesinde uzun sürmemişti. Üç yılın ardından ise neredeyse tüm şartları, işleyişi, kuralları düzeni öğrenmiş profesyonel bir eleman haline gelmiştim. Yönetim Kurulu başkanı Hasan Yılmaz her ne kadar mükemmel bir insan olsa bile çalışılması kesinlikle zor bir insandı. Fazla disiplinli, aceleci, kuralcı, detaycı ve listenin uzayıp gideceği fakat sonunun bir türlü gelmeyeceği maddeler ile dolu olan prensiplere sahip yönetici modeliydi. Süreci çabuk kavramış ve Hasan Bey'in en uzun soluklu çalıştı asistanlardan biri olmuştum.
Derin bir nefesin ardından elimdeki notlara baktım. Bu notların tamamı temize geçilmeli ve düzenli bir şekilde tam 8 toplantı raporu yarın sabah Hasan Bey'in masasında olmalıydı. Bu değişmeyen bir iş akışıydı ve şimdiden saat baya geç olmuştu. Bu hafta gereğinden fazla olan bu yoğun temponun ise Hasan Yılmaz, yani patronumun Amerika'da yüksek lisans okuyup oradaki şirketlerinde yıllardır yöneticilik yapan oğlunun artık geri geliyor oluşuydu. Hasan Bey, eşi ile yıllardır planladıkları dünya turu macerasına başlamak üzere artık tüm işlerini iki oğluna devrediyordu. Oğullarından biri Selim Yılmaz'dı diğerinin ise adını bile bilmiyordum. Üç yıl boyunca ismi dahi geçmemiş, bir kere şirkete ziyarete gelmemiş veya onunla bağlantılı bir işimiz olmamıştı. Onun için hiç tanışmadığımız gibi karşılaşma durumumuz falan olmamıştı. Fakat yine de tüm şirket onun ünü ile çalkalanıyordu. Bütün kızlar, Genç bir patron geliyor diye resmen bakıma girmişti. Önceden saç rengi koyu olan kim varsa artık sarışın, bakımsız olan kim varsa podyuma çıkacak gibi geziyordu. Bu heyecana cidden gülmemek için kendimi tuttuğum anlar oluyordu.
Uzun yıllardır aşk ile aram olmadığı gibi aşka inancımda yoktu. Ultra zengin ve bu koca imparatorluğun veliahttı olacak olan bir adamın zengin, tepeden bakan, kibirli kendini beğenmişin biri olduğuna ve burada herkese tepeden bakacağına kesinlikle emindim. Yarın için hazır olması gereken tüm raporların neredeyse taslağını hazırlamıştım. Yarın üzerinden geçtikten hemen sonra Hasan Bey'in masasına bırakırdım. Gün boyu yapılan toplantılar Hasan Bey olmadan Selim Bey'in eşliğinde gerçekleşmişti ve bir saat öncesinde yeni
