"ᴠɪᴛʀɪɴ ꜱᴜ̈ꜱᴜ̈ ɢɪʙɪʟᴇʀ; ᴅıꜱ̧ʟᴀʀı ɢᴏ̈ᴢ ᴀʟıᴄı ᴀᴍᴀ ɪᴄ̧ʟᴇʀɪ ʙᴏᴍʙᴏꜱ̧."
𖥔
Kahramanımız, erkeklere uzaktan bakmayı severdi. Hani böyle film izler gibi, güvenli bir mesafeden, hiçbir duygusal risk almadan. Onları gözlemler, bazen içinden yorumlar yapar ama asla yaklaşmazdı.
Geçmişinde, kalbini ilk kez birine açtığında aldığı karşılık pek de iç açıcı olmamıştı. Daha doğrusu, romantik bir hikâye beklerken kendini küçük bir dramın başrolünde bulmuştu. O günden sonra kalbi, "tekrar dene" seçeneğini kullanmamaya karar verdi.
Bu da içinde kapanmayan bir yara bıraktı. Bu yüzden kimseye kolay kolay güvenmez, duygularını sıkı sıkıya kontrol altında tutardı.
Ta ki yeni bir okula nakil olana kadar...
Yeni okul, yeni insanlar, yeni ihtimaller... Belki de hayatın ona "hadi bir şans daha" deme şekliydi. Tabii o bu teklifi hemen kabul edecek biri değildi. Yine de içten içe, küçük bir umut kıpırtısı yok değildi. Çok küçük. Neredeyse mikroskopla görülecek kadar.
Ama kaderin planları genelde insanınkilerden biraz daha eğlenceli olur.
Bir beden eğitimi dersinde yaşanan sıradan bir an, kontrolden çıkan bir top ve kahramanımızın hiç planlamadığı bir şekilde, birinin hayatına girmesi.
O an, sadece talihsiz bir kaza mıydı? Yoksa hayatın, "uzaktan izlemekle olmaz, biraz da oyuna gir" deme şekli mi?
Kahramanımız için cevap henüz net değildi. Ama kesin olan bir şey vardı: Bu hikâye, sandığından çok daha karışık ve biraz da komik olacaktı.