BÖLÜM 1 TANITIM
TANITIM
Bazı insanlar birbirini arayarak bulur…
Bazıları ise yanlış gönderilmiş tek bir mesajla.
Ben, Zümra Taş…
Kalbini yalnızca Rabbine emanet etmeyi öğrenmeye çalışan, geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyan sıradan bir genç kadınım. Hayat bana defalarca düştüğüm yerden kalkmayı öğretti. Her secdede biraz daha iyileşirken, bir daha kimseyi hayatıma almamaya da söz vermiştim.
Ta ki o geceye kadar…
Yanlışlıkla gönderdiğim bir mesaj, hiç tanımadığım bir adamın telefonuna düştü.
Yusuf Akın…
O mesajı cevaplaması belki birkaç saniyesini aldı.
Ama o birkaç saniye…
İkimizin de kaderini değiştirmeye yetti.
Biz birbirimize âşık olmak için konuşmadık.
Önce Allah'tan konuştuk.
Sabırdan…
Tevekkülden…
Affetmekten…
Yaraların nasıl iyileştiğinden…
Ve insanın bazen en karanlık gecesinde bile rahmet kapısını bulabileceğinden…
Fakat kader yalnızca bizim hikâyemizi yazmıyordu.
Benim en yakın arkadaşlarım; Meryem, Elif, Hümeyra, Sümeyye ve Ayşe Nur…
Onlar da hayatın farklı yollarında yürüyordu.
Kimi hiç beklemediği bir hastane koridorunda…
Kimi bir cami avlusunda…
Kimi bir yangının ortasında…
Kimi ise tek bir tebessümle başlayacak bambaşka bir imtihanın eşiğindeydi.
Henüz birbirlerini tanımıyorlardı.
Ama göklerin sahibi, bütün yolları aynı rahmette buluşturacak günü çoktan yazmıştı.
Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf değildir.
Bazı dualar, başka bir kalbin "Âmin" deyişiyle kabul olur.
Bazı insanlar ise hayatınıza sizi eksiltmek için değil, Rabbinize biraz daha yaklaştırmak için girer.
Bu, yalnızca bir aşk hikâyesi değil…
Bu, nefsiyle mücadele eden kalplerin…
Secdelerde edilen gözyaşlı duaların…
Kardeşliğin…
Sabrın…
Tevekkülün…
Ve Allah'ın en güzel zamanda yazdığı kaderin hikâyesi…
Belki de bu satırları okurken sen de anlayacaksın…
Hayatta hiçbir mesaj yanlış kişiye gitmez.
Çünkü kader, adresini daima bilir.
