“Peki, bir bedende iki kişi olur muydu? Oluyordu. Mecbursan eğer, oluyordu..."
"Onlar beni parlayan bir yıldız sandı. Ben ise karanlığımda, kendi savaşımı veriyordum."
“Sahne Mavi’nin, intikam Efsun’un.”
GİRİŞ
“Kapatın ışıkları.”
Pavyonun o sahte, çiğ parıltılarından sonra hiçbir rengi sevemedim. Benim dünyam ya zifiri karanlıktı ya da o göz tırmalayan, sahte renklerin gürültüsü...
Geçmişin peşimi bırakmaya niyeti yoktu, benim de ondan vazgeçmeye... Peşine düşüyordum. Düşmem lazımdı. Fakat geçmiş, canımı o kadar yakıyordu ki hiçbir şekilde tarifi yoktu. Nereden başlamalı, nasıl devam etmeli, kime ilk sormalı; bilmiyordum. Ama bildiğim tek şey vardı: Bulacaktım.
Unutmayın; gözlerin de bir kokusu vardır... Ve bazen en parlak ışıklar, en karanlık gerçekleri saklar.
~~~~
Merhabalar!
Sizlere, içinden çıkamayacağınız yeni kurgumun tanıtım bölümüyle geldim. Geçmişin izlerinden dolayı geleceğine yön vermek istemeyen Efsun'u, sizlerin de yalnız bırakmayacağını düşünüyorum. :))
Yeni bölüm (1. Bölüm: Mavi) en kısa zamanda sizlerle olacaktır. Destekleriniz ve yorumlarınız benim için çok kıymetli. Beğenmeyi ve kütüphanenize eklemeyi unutmayın lütfen. 🙏🏻☺️💕
