Kitaplar Özellikler İletişim İndir
LARA
Genel

LARA

1Beğeni
25Okunma
3 Bölüm
8,241Kelime
41 dkSüre
15.12.2025Tarih
21 yıl boyunca ailesiz büyüyen Lara…

Ansızın çalan bir kapı, geçmişini ve kaderini geri getirebilir mi?
Karadağ Ailesi’nin yıllardır içini yakan evlat hasreti sona mı eriyor, yoksa bu buluşma yeni yaraların başlangıcı mı?

Bir hırs…
Bir sır…
Ve küçük bir kızın hayatına mâl olan ağır bir bedel.

Lara, hiç bilmediği bir dünyanın ortasında; duygularıyla, korkularıyla ve yasak bir çekimle yüzleşirken, kalbinin sınırları da zorlanacaktır.

“Kendini bana bırak…”



Bazı dokunuşlar güven verirken, bazıları geri dönüşü olmayan bir yola sürükler.

1. Bölüm Kesişen Karşılaşma

KESİŞEN KARŞILAŞMA... 🌸

LARANIN ANLATIMIYLA...🌸

Sabah, yastığıma sarılmış vaziyette uyandım.

Yastığı öbür tarafa fırlatıp doğruldum. Havanın iyice ısınmasıyla üstümü örtme alışkanlığım da tamamen bitmişti.

Ayağa kalkıp perdeleri kenara çektim. Camı araladığımda içeri dolan sabah serinliği yüzümü okşadı. Gözüm komodinin üstündeki çalar saate kaydı: 09.30.

Odamı hızlıca toparlayıp banyoya geçtim. Günlük işlerimi halledip aynaya şöyle bir göz attıktan sonra banyodan çıktım.

Gardırobun yanındaki boy aynasının karşısına geçtim.

Beyaz ince askılı bir crop giydim, altına da kısa şortumu.

Üzerime ince asker yeşili gömleğimi geçirdim. Yanıma, gömlekle aynı tonlarda bir çanta aldım.

Masamda duran büyük kıstırgaçlı tokayı da çantamın sapına taktım.

Boynuma zarif zincir kolyemi, parmaklarıma yüzüklerimi yerleştirdim.

Makyaj masama geçip saçlarımı taradım, önden iki tutamı minik kelebek tokalarla tutturdum. Yüzüme güneş kremi sürdüm, hafif bir dudak parlatıcısı ve maskara... İşlem tamam.

Tabletimi, telefonumu ve çantamı alıp odadan çıktım.

Mutfağa uğrayıp hızlıca üç sandviç hazırladım. Birini ağzıma attım, diğerlerini çantaya koydum.

Ayakkabılarımı giyip anahtarımı aldım, dışarı çıktım.

Neyse ki, durak hemen yakındaydı.

Yürürken bir sandviçi daha çıkarıp yemeye başladım. Durağa vardığımda dolmuş tam geliyordu. Adımlarımı hızlandırıp yetiştim.

Akbilimi okutup arka tarafa geçtim.

Burası...

İlk geldiğimde yanımda sadece biraz para ve küçücük bir valizim vardı.

Yetimhanede geçirdiğim yıllar boyunca fırsat buldukça öğrencilere ders veriyordum.

Fakülteye gitmediğim günlerde genelde ortaokul yada lise öğrencilerine özel dersler veriyordum.

Ben de bu sayede para biriktirip kendi evime çıkabildim.

Kolay olmadı...

Emlakçılar, yüksek fiyatlar, uygunsuz yerler derken...

Sonunda bir ev sahibesiyle karşılaştım.

Parayı ikinci planda tutmuştu, evi ve çiçeklerini temiz tutmamı istemişti sadece.

Ben de kabul ettim. Böylece evim olmuştu.

Düşüncelerim dolmuşun fakülteye varmasıyla bölündü.

Ayağa kalkıp aşağı indim.

İleride kızları görünce onlara doğru yürüdüm.

Yanlarına yaklaştım..

Lara:

"Gençler, muhabbetiniz bol olsun!"

Büşra:

"Ayy sağ ol canım, hoş geldin.

Lara:

"Hoş buldum, kuzum."

Buse, bana dönerek;

Buse:

"İyi ki geldin!"

Lara:

"Hayırdır, ne oldu ki?"

Buse:

"Sence?"

Lara:

"Yeni aldığı yüz bakım ürününü mü anlatıyor?"

Buse başını yavaşça salladı, yüzünde hafif bir bezginlik vardı.

Tam ikimiz gülmeye başlamıştık ki Büşra'nın tiz sesi patladı:

Büşra:

"Ya ben size ne diyorum? Yüzünüz ışıl ışıl olacak, bebek poposu gibi yumuşacık!"

Lara:

"Aşkım, beni biliyorsun, kullandığım üründen başkasını kullanamıyorum."

Büşra, bu kez Buse'ye döndü:

Büşra:

"Bana hiç bulaşma, ben böyle iyiyim."

İstediği tepkiyi alamayınca çantasını omzuna savurup,

Büşra:

"Ahh, siz ne anlarsınız be!" deyip çalımlı adımlarla öne geçti.

Buse:

"Biz şimdi Büşra'dan trip mi yedik?"

Kıkırdayarak cevapladım:

Lara:

"Evett..."

Biz aslında fakültede tanışmadık...

Ben Büşra'yla yetimhanede, aynı odada kalmıştım.

Onun ailesi çıkınca yollarımız ayrıldı, bir daha da görüşmedik.

Ta ki İstanbul'da fakültede karşılaşana kadar...

Buse'yle de o zaman tanıştım. O fizyoterapi bölümünün son senesindeydi.

Buse:

"Kızz! Büşra, dur sanaa!"

Büşra:

"Yok, durmam!"

Kollarını göğsünde bağlayarak adımlarını yavaşlattı.

Lara:

"Aşkım yapma böyle..."

Dudaklarımı büzüp koluna girdim.

Büşra:

"Konuşmayın benimle."

Buse:

"Yaa Büşraaa!"

Lara:

"Peki... Bennn?"

Cevap alamayınca son kozumu oynadım. Çantadan sandviçimi çıkardım:

Lara:

"Bunu sana yapmıştım... Sen seviyorsun diye ama sen-"

Daha cümlemi bitiremeden elimdeki sandviçi kaptı.

Büşra:

"Hayır, ben öyle bir şey demedim ki!"

Sanki az önce trip atan o değilmiş

📖 Uygulamada Oku
App Store Google Play