Ya aşk? Amansız mıdır ki?! Savunmasız mı bırakır tüm inandığı doğruları?
Kötünün kötü, iyinin iyi olmadığı hikayeye hoş geldiniz sevgili okur.
Çağla, hayatta tek sevdiği insan uğruna mafyanın avukatlığını yapmayı kabul ederken, acımasız mafya varisi Doruk’a aşık olacağını bilmiyordu. Hele ki onunla anlaşmalı evlilik yapacağını ise hiç bilmiyordu.
Yine aynı rüya
Sessiz bir çığlıkla, bastırılmış bir duyguyla uyandım. Kalbim göğüs kafesimi ikiye ayırıp dışarı çıkmak ister gibi oldukça gürültülü atıyordu. Yine aynı kabusu görmüştüm. Yanaklarımdan akan ıslaklığı bile yeni farkediyordum. Komodinin üstünde duran su dolu bardağa uzandım. Elim titriyordu. Bardaktaki su sallanıyor, titreyen elime dökülüyordu. Korkmuştum
Korku her hücremde hissediliyordu sanki, rüyamda gördüğüm göğsü kanla kaplanmış adam, elimdeki bıçaktan damlayan kan. Hep aynı rüya, hep aynı son.
Sudan bir yudum almaya çalıştım. Boğazımdaki refleksle bir yudum zar zor yutabilmiştim ki, içeriye yardımcım Leyla girdi. Beni görür görmez yanıma koştu. “Yine aynı rüyayı mı gördün Çağla?” diye sordu. Başımı sallayıp onayladım. Siyah gür saçlarımı okşayarak geriye iten Leyla beni sakinleştirmeye çalıştı.
“Geçti, kötü bir rüyaydı.” dedi yatıştırıcı bir ses tonuyla.
Gözlerim dolarken bu kaçıncı demek istedim, ama konuşamadım. Onun yerine cama doğru çevirdim başımı, o zaman farkettim cama vurmuş yağmur damlalarını…
“Ne zamandır yağmur yağıyor?” diye sordum sesim tarazlıydı.
“Az önce başladı sanırım. Gök gürleyince korkarsın diye yanına koştum.” dedi eli hala saçlarımı tarar gibi okşamaya devam ediyordu.
“Teşekkür ederim.” diye mırıldandım.
Yetimhanede Leyla’yla birlikte büyümüştük. Ben ondan 3 yaş büyük olmama rağmen o benim var olmayan ablam gibiydi.
Her yağmur yağdığında eğer gök gürlerse yatağıma gelir, beni sarar, sakinleştirir ve uykuya dönmemi sağlardı.
Yıllar ikimiz içinde kolay geçmemişti. Yine de ayakta kalmayı başarmıştık. Ben avukat olmuştum, o ise tıp okuyan çiçeği burnunda bir doktor adayıydı.
Leyla yatak başlığına dayandı ve beni göğsüne yasladı.
“Hadi uyu, ben buradayım.” diye mırıldandı. “Sabah erkenden duruşman olduğunu söylemiştin.”
“Tamam.” dedim ve gözlerimi kapattım. Uyuyamasam da bir süre sonra uyumuştum. Leyla’nın güven veren bedeninin sıcaklığı, saçlarımda gezinen elinin varlığı bedenimi mayıştırmış ve uykuya yenilmemi sağlamıştı.
Sabah olduğunda komodinde duran telefonumun alarmıyla zar zor uykulu gözlerimizi açarak kalktık. Leyla gözlerini ovuştururken ben yataktan kalkmıştım.
“Günaydın.” dedim alarmı susturduktan sonra.
“Günaydın. Duş alsan iyi olur.” dedi hemen aynayı işaret ederek.
Göz altlarım şiş görünüyor, beni yorgun gösteriyordu. Yeşil göz bebeklerimin etrafı ise kırmızı olmuşa benziyordu.
Leyla’ya “Haklısın.” der gibi bakarak odamdaki banyoya
