Bir gün, ülkenin en büyük kozmetik şirketinin sahibi olan Aras Alkan tarafından bir davet alır.
Aynı günlerde, Melina Mert’le birlikte gittiği bir evin üst katından tuhaf fısıltılar duyar. O evde saklanan karanlık bir sırrın peşine düşer.
Evin ardındaki anlamı çözmeye çalıştıkça, kendini hem Aras Alkan’ın gizemli dünyasında hem de o evin karanlık sırrında bulur.
Her şey birbirine karışmaya başlar. Kokular, anılar, rüyalar ve insanlar.
Artık hiçbir koku sadece koku değildir.
Bazıları geçmişi hatırlatır, bazıları ise gizlenmiş sırları uyandırır.
Bölüm 1 : Renkli Rüyalar
14.12.2010~Pazar
Sabahın ışığı perde aralarından süzülürken, burnuma annemin yaptığı krep kokusu dolmuştu. Küçük adımlarla mutfağa yöneldim. Kapının eşiğinde durup, "Günaaydııınnn." diye bağırdım neşeyle.
Annem ocağın başından dönüp bana baktı, elinde tavayla. Gözlerinin kenarı gülümserken, "Küçük Melinam uyanmış," dedi. "gel bakalım, hemen otur. Kreplerin en sıcağını sana ayırdım."
Babam üzerinde kalın, kırmızı kazak, elinde gazetesiyle, kahvaltı masasında oturuyordu. Beni görünce hemen kafasını kaldırdı, "Günaydın, prensesim," dedi "bak annen seni şımartıyor, yine bana soğukları veriyor."
"Baba," dedim gülerek, sandalyesine tırmanıp yanına otururken. "benim hakkım ama dün ödevlerimi bitirdim ya."
Annem başını iki yana salladı, kahkahasını tutamadı. "Evet evet, senin hakkın. Çünkü dün baban televizyon izlerken sen masada yazı yazıyordun, değil mi?"
Babam ellerini havaya kaldırdı. "Teslim oluyorum. Küçük hanım kazandı."
Annem krepleri tabaklara dizerken, babamın her fırsatta bal koyuşunu izliyordum, masadaki tabaktan bir krep alıp, babama baktım. "Bugün çalışmıyor musun baba?"
"Hayır prensesim, bugün tatil. Hepimiz evdeyiz," dedi ve elini omzuma koydu. "Ne yapmak istersin bakalım?"
Gözlerim parladı, "Kardan adam yapalım mı? Dışarıda kar var mı anne?" Annem pencereye bakıp, "Azıcık başlamış. Belki öğlene kadar artar," dedi. "ama önce kahvaltı, sonra dışarısı."
Babam çayını yudumlarken, "O zaman plan belli," dedi. "kahvaltıdan sonra göl kenarına gidip kardan adam yaparız sonra da sizi güzel bir akşam yemeğine götürürüm. Anlaştık mı küçük hanım?"
"Anlaştık." dedim heyecanla, ağzım doluyken gülümseyerek.
O an, dışarıda kar taneleri pencereye hafifçe çarpmaya başladı.
♡♡♡ㅤ
Kahvaltıdan sonra babamla birlikte kanepeye kurulmuştuk. Mutfaktan gelen tabak sesleri yerini televizyonun neşeli müziğine bırakmıştı. Televizyonda rengarenk bir çizgi film vardı, karakterler birbirine çarparken babam kahkahasını tutamıyor, ben de ona bakıp gülüyordum.
"Baba bak bak, şimdi düşecek." dedim heyecanla ekrana işaret ederek.
Babam da çocuk gibi gülüp elindeki kahve fincanını sehpanın üzerine koydu.
"Ah, güzel kızım seninle çizgi film izlemek, haftamın en keyifli kısmı biliyor musun?" dedi, saçımı karıştırarak.
"Gerçekten mi?" dedim kıkırdayarak.
"Tabi ki, hem kim demiş büyükler çizgi film izlemez diye?"
Tam o sırada mutfaktan annemin sesi geldi, gülümsemesinin tonunu bile duydum.
