Gel Leyla'nın hikayesinde geçmiş ve gelecek nasıl şekilleniyor görelim.
1. Bölüm
Leyla, elinde rulo yapılmış paftalar ve tablet bilgisayarıyla ofisin cam kapısından içeri girdi. Sabahın erken saati olmasına rağmen ofis her zamanki gibi hareketliydi ama Leyla'nın tek odağı bitirmesi gereken son çizimlerdi. Masasına tam oturmuştu ki, Kerem'in asistanı yanına belirdi:
"Leyla Hanım, Kerem Bey sizi odasında bekliyor. Hemen."
Leyla, bir an duraksadı.Dosyalarını toplayıp Kerem Bey'in odasının kapısına geldi. Derin bir nefes aldı ve kapıyı çaldı.
"Gel" dedi Kerem.
"Beni istemişsiniz Kerem Bey," dedi Leyla, masanın önünde durarak.
Kerem, masasının başında değil, camın önünde dışarıyı izliyordu. Arkası dönük bir şekilde konuştu:
"Leyla, önündeki projeleri bir başkasına devret. Dubai'deki 'The Mirage' projesinin başmimarı sensin."
Leyla duyduklarına inanamadı. Bu, şirketin son on yıldaki en büyük işiydi.
"Kerem Bey, ben... " diyebildi sadece. Kerem ona döndü.
Leyla, başmimarlık haberinin şokunu henüz atlatamamışken, Kerem masanın üzerindeki kalın, deri kaplı Dubai projesi dosyasını ona doğru uzattı. Bakışları her zamankinden daha keskin ve ciddiydi.
"Dosyayı al ve akşama hazır ol," dedi Kerem, sesindeki otorite odayı doldururken. "Prens ve ekibi detaylara, rakamlara bakmazlar; projenin ruhuna ve onu savunan kişinin gözlerindeki kararlılığa bakarlar. Akşam o masada sadece bir mimar değil, bu projenin sahibi olarak oturacaksın."
Leyla dosyayı parmaklarının ucuyla kavradı. Dosyanın ağırlığı, omuzlarına binen sorumluluğun fiziksel bir kanıtı gibiydi.
"Anladım Kerem Bey," dedi Leyla sesini titretmemeye çalışarak. "Akşam orada hazır bir şekilde olacağım." Kerem hafifçe başını salladı ve arkasını dönüp camdan dışarıya, şehre baktı. "Güzel. Hazırlığını en üst seviyede yap. Bu yemek, sadece bir iş yemeği değil; senin ve şirketin geleceğinin çizileceği yer olacak."
Leyla dosyayı göğsüne bastırarak Kerem'in odasından tam çıkmak üzereyken, Kerem'in sesiyle kapı kulbunda eli asılı kaldı.
"Leyla," dedi Kerem, masasına dönmeden. "Öğleden sonra izinlisin. Akşam saat sekizde Sirius Lounge'da yemek sen ulaşım ile uğraşma seni aldırırım yada bizzat ben alırım."
"Çok incesiniz Kerem Bey, teşekkür ederim. Ama ben kendim gelsem daha iyi olacak. Akşama tam konsantre bir şekilde orada olurum."
"Peki," dedi Kerem. "Sen nasıl istersen. Sekizde görüşürüz"
Kerem Bey'in odasından çıktığım andan itibaren kalbim sanki göğüs kafesimi zorluyordu. Masama geçtiğimde dış dünyayla bağımı kopardım; sadece Dubai projesine, o devasa hayalin detaylarına odaklandım. Hazırlıklarımı tamamlayıp başımı kaldırdığımda saatin çoktan 14.00 olduğunu fark ettim. Ofisten çıktığım gibi kendimi arabama attım. Eşyalarımı yan koltuğa bırakıp emniyet kemerini takarken derin bir nefes aldım. Sahil yolundan geçerken açık camdan içeri dolan deniz kokusu, zihnimdeki karmaşayı biraz olsun dağıtıyordu.
Evimizin önüne geldiğimde, sanki başka bir dünyaya adım atmışım gibi hissettim. Arabayı park edip bahçe kapısını açtığımda, daha anahtarı kilide sokmadan o tanıdık, huzur dolu yoğun kahve kokusu dışarıya süzülüp beni karşıladı. Kapıyı açtığım an, o koku bir sarılma
