Ancak imparator babasının onun için planları farklıydı. Yirmi birinci yaş gününde Nixavis, Txerrea Krallığı'nın kralı, Korkusuz Zonan tarafından evlilik teklifi alacak ve hayatı hiç tahmin etmediği bir yola girecekti.
Aşk, onun hayalleri arasında yoktu. İmparatorluğun en güçlü büyücüsü olarak tek yapmak istediği, daha iyisi için çalışmak ve tahta geçtiğinde gerçek bir imparatoriçe olmaktı.
Ancak Zonan, Nix'in hayatını değiştirmiş, bu yeni evli çift, dünyayı kurtarmak için Işık tarafından seçilmişti..."
👑
1. BÖLÜM
1.BÖLÜM
Hayatımda aldığım ilk evlilik teklifinin böyle olacağını hiç düşünmemiştim.
Yani… Sahte.
Benim için ilkler önemliydi. Yek. Benzersiz.
Mesela ilk kılıç tuttuğum anı asla unutmazdım. Babam, İmparator Miranris kızının artık kılıç ve dövüş eğitimi almasının zamanının geldiğini duyurduğunda talimler başlayana kadar geçen dört günlük teknik ve sözlü eğitim boyunca kılıcı elimde tutacağım anı hayal edip durmuştum. Sonunda o gün geldiğinde, gerçek bir kılıcı elimde tutmanın verdiği canlılık hissi beni afallatmıştı. “Gerçek bir kılıcı elinde tutmak demek böyle bir şey,” diye geçirmiştim, içimden. Uzun bir süre küçük ellerime, ellerimin arasında tuttuğum, bana özel yapılan küçük, sivri uçlu kılıca bakakalmıştım.
İlklerin önemli olduğunu o gün öğrenmiş ve bir liste yapmaya karar vermiştim. İlklerimi yazdığım bir defter.
İlk defa kılıç tutmak.
İlk defa hançerle dövüşmek.
İlk defa uyku iksiri hazırlamak.
İlk defa başkasının yaptığı bir tılsımı kontrol edebilmek…
Ve şimdi bu listeye bir yenisi eklenmişti.
İlk defa sahte evlilik teklifi almak.
Bu düşünceyle gülmek istesem de arkadaşım önümde diz çökmüş duygu yüklü bir konuşma yaparken gülemeyeceğimin farkındaydım. Oynadığım rolü sürdürebilmek için çenemi biraz daha yukarı kaldırıp dilimi ısırdım.
Ne kadar garipti. Biri tarafından bu kadar sevilmek, kalbinin tamamen ona adandığına şahit olmak ve onun için her şeyi göze alabilecek bir adamla bütün bir ömrünü geçirmek için teklif almak.
Bunun sahipliğini hissetmek bambaşka bir duygu olmalıydı. Ve bu evlilik teklifinin gerçek sahibi ne kadar şanslı olduğunun farkında bile değildi.
“Cevap vermeyecek misin?”
Arkadaşımın gözlerinin içine baktım. Sevdiği kadına edecek olduğu evlilik teklifini prova ederken bile haddinden fazla ciddiydi. Sanki karşısında beni değil de Leydi Merta’yı görüyordu.
Cevap verecek olan benim hür iradem olsaydı, Rhesel’in gözlerindeki yoğun, aşk dolu kıvrımlara dayanamaz ve sonucunu bile düşünmeden “Evet, seni şapşal,” diye bağırırdım. Ve aradan otuz saniye geçtikten sonra ne yaptığımı fark ederek kusmaya giderdim.
Yanlış anlaşılmasın, Rhesel çirkin bir lord değildi. Kesinlikle değildi! Fazla yakışıklı, çekici ve kaslıydı. Çoğu genç kızın hayallerini süsleyecek bir görüntüye ve mevkiine sahipti. Ancak benim yakın arkadaşım, hatta abimdi. Şimdi, tek yapmam gereken Leydi Merta gibi düşünerek Rhi’ye cevap vermekti.
Kolaymış gibi!
Soğuk bir yüz ifadesi takınarak “Vereceğim,” dedim. Ses tonumun bu kadar sert çıkması beni bile şaşırttı. Genelde bu ses tonunu, prenses gibi davranmam gerektiğinde kullanırdım. Rhi ya da Via’yla birlikteyken değil.
Rhi’nin kaşları yukarı kalktı. Sanki binlerce seyircinin önünde tiyatro sergiliyormuşuz gibi dişlerinin arasından mırıldanarak “Ne oldu,” diye sordu.
Duruşumu tekrar düzelttim. Aklımdan geçenleri aktarmak ve onu hataların en büyüğünden – Leydi Merta’ya evlilik teklifi etmek – döndürmek isterdim. Ki şu ana kadar denediğim onca ikna girişimi işe yaramadığı için artık
