Düğün Gecesi 1
Kabarık gelinliği, uzun duvağı ile karşısındaki adama baktı Hafsa:
"Farkındaysan ben evleniyorum. Gelin odasındayım ve sen, seninle kaçmamı mı teklif ediyorsun?" elindeki gelin çiçeğini salladı. "Bak gelin çiçeği." dedi.
Kararlı bakışlarını Hafsa'ya çevirdi Yusuf. Siyah takım elbisesini giymiş. Traşını olmuştu. Tıpkı bir damat gibi:
"Evet. Ve senin kabul edeceğini de biliyorum." dedi.
Hafsa: Hiç tanımadığım biriyle mi?
Yusuf: Tanımıyorsun evet. Ama kim olduğumu biliyorsun.
Hafsa: Seninle gelmek için bir sebebim yok.
Yusuf: İntikamını almak için bir fırsat.
Hafsa: Kimden?
Yusuf: Ailenden!
Hafsa: Hangi aile? Bana özgürlüğüm için söz veren ama beni gelinlik ile buraya oturtan kişiler mi?
Yusuf: Evet.
Hafsa: Peki intikam almak istediğim kişi onlar değilde başkası ise?
Yusuf: Seve seve yardım ederim. Kim?
Hafsa: Kendim. Bu saçmalıklardan uzak durdum, doktor oldum. Yinede engel olamadım. En çok kendime kızıyorum. Eziyet etmek istediğim kişi benim.
Yusuf: Sevmediğin, istemediğin biriyle evlenmek zorunda değilsin. Eğer istersen benim ailemde sana zorluk çıkarır. Kendine böylede eziyet edebilirsin. Ama ben buna izin vermem tabi.
Hafsa: Ha seninle ha içerde halay çeken şarlatanla. Ne fark var?
Yusuf: Sana sen istemediğin sürece dokunmam. Ve beni tanıyorsun.
Hafsa: Seni tanımıyorum Yusuf. Seni kulaktan dolma bilgilerle biliyorum sadece. Benimle neden evlenmek istiyorsun?
Yusuf: Malların için. Onlara ihtiyacım var.
Hafsanın kaşları çatıldı. "İsterse kuzenim var. Onunla da evlenebilir. Neden düğün günümde bana geldi ki. Beni mi seviyor?" diye geçirdi içinden.
Hafsa: Yakışıklısın. İçerideki şarlatandan baya bir öndesin. Dürüstsün. Bilemedim. Bu düğün için çok masraf yapıldı. Zararlarını karşılayabilir misin?
Yusuf: Çerez parası.
Hafsa: Aileler birbirine girecek. Beni koruyabilir misin? Herkesten!
Yusuf: Canım pahasına. Elimden tuttuğun anda benimsin, bende senin. Yalan yok, oyun yok.
Hafsa: Herşey hazır mı?
Yusuf: Sadece sen eksiksin.
Yusuf elini uzattı. Kararsız kaldı Hafsa. Yusuf camdan gizlice girmeden önce birinin gelip onu kurtarması için dua ediyordu. Trabzon'da kendi hayatını kurmuşken bir anda gelinlikle oturmuş halde buldu kendini. Dedesi söz vermişti. Bu işlere bulaştırmayacaktı onu. Mardin'e dönmeyecekti. Bütün malları kuzeninin üzerine yapmayı bile kabul etmişti. Ama bütün sözler yalanmış. Hepsi onu oyalamak için söylenmiş ezberlemiş cümlelerden ibaretmiş. Son çare evlilik teklifi ettiği adamda Hafsa'ya hayır demişti. Aslında ondan intikam almak istiyordu. Sevmediği bir adamla birlikte olup ona duyurmaktı niyeti. Vicdan azabı çekmesi. Ama içerdeki damat hiç hoşuna gitmedi. Nişan, düğün alışverişinde, istemede bir gram bile ısınamadı. Şimdi karşısında duran adam ise yakışıklı ve güvenli bir liman gibiydi. Ona evet demek birçok kişiyi üzecekti.
Elini uzattı. Yusuf, Hafsa'nın elini tuttu."Hemen bu gece hem resmi hemde dini nikahımızı kıyıcaz herşey hazır. Ama bu gelinlik neden bu kadar kaba, camdan sığmayabilir." dedi Yusuf.
Hafsa: O şarlatan benden uzak olsun diye en kabarığını seçtim. Ama çift katmanlı birini açalım, yardım et.
Yusuf,
