SESSİZ ÇIĞLIK

​

1. Bölüm – Zoraki Gelin​

​

Bir kadının susturulan hayatı…

Bazı kız çocukları gelinlikle uğurlanırdı. Bazılarıysa çocukluğunu, hayallerini ve bir daha asla geri alamayacağı hayatını geride bırakarak…

Yıl 1970’lerin başı…

Karadeniz’in yükseklerinde, sislerin dağların eteklerine çöktüğü, yağmurun neredeyse hiç eksik olmadığı küçük bir köy vardı. Öyle bir köydü ki sabahları horoz sesleriyle uyanılır, akşamları ocak başında toplanılırdı. Dağların arasına sıkışmış bu köyde herkes birbirini tanır, herkes herkesin hayatına dair bir şeyler bilirdi. Ama kimsenin bilmediği, hatta bilmek istemediği hayatlar da vardı.

İşte o hayatların birinde, henüz on sekiz yaşında, adı Hatice olan genç bir kız yaşıyordu.

Hatice, dokuz çocuklu bir ailenin üçüncü çocuğuydu. Babası Mahmut Ağa, geçimini çobanlık yaparak sağlardı. Kendisinden büyük bir ablası Ayşe, bir de abisi vardı. Hatice’den sonra dünyaya gelen altı küçük kız kardeşi ise evin neşesi olmaktan çok, omuzlarına yüklenecek sorumlulukların habercisiydi.

Çünkü Hatice’nin annesi yatalak bir hastaydı. Evin işleri, hayvanların bakımı, yemek, temizlik, küçük kardeşlerin ihtiyaçları… Kısacası bir evin bütün yükü, henüz kendi hayatını bile kuramamış olan Hatice’nin omuzlarındaydı.

Üstelik o yıllarda bu köyde kız çocuklarının hayalleri pek sorulmazdı. Bir baba karar verdiyse, o kararın karşısında kimsenin sözü geçmezdi. Babalar ne derse o olurdu. Kızların kaderi çoğu zaman daha kendileri ne olduğunu anlamadan yazılırdı.

Hatice de bunun ilk örneğini ablası Ayşe’nin hayatında görmüştü.

Ayşe henüz on dokuz yaşındaydı. Gençti, güzeldi ve sevdiği bir adam vardı: Mustafa.

Fakat Mahmut Ağa’nın kızının geleceği için bambaşka planları vardı. Ayşe’yi, altı çocuklu, neredeyse kendi yaşında olan bir adamla evlendirmek istiyordu. Üstelik bu konuda son derece kararlıydı. Ayşe’nin ne düşündüğü, kimi sevdiği, nasıl bir hayat istediği kimsenin umurunda değildi.

Ayşe önce karşı koydu. Ağladı, yalvardı, annesine sığındı. Fakat babasının kararından dönmeyeceğini anladığında önünde tek bir yol kaldığını düşündü.

Bir gece, sevdiği Mustafa’ya kaçtı.

Arkasında annesini, kardeşlerini ve çocukluğunun geçtiği evi bıraktı. O gece Ayşe’nin gidişiyle evde büyük bir boşluk oluştu. En çok da Hatice’nin yüreğinde…

Çünkü ablasının ardından evin bütün yükü artık onun omuzlarındaydı.

Aradan zaman geçti.

Bir gün Mahmut Ağa, oğlunu karşısına aldı.

“Oğlum, artık seni evlendirmemiz gerekiyor. Hatice bu evin yükünü tek başına çekemiyor. Annen hasta, çocuklar küçük. Bu eve bir gelin lazım. Hem evin işini yapacak hem de bu haneyi çekip çevirecek bir kadın gelmeli.”

Abisi bir süre sessiz kaldıktan sonra cesaretini topladı.

“Baba, benim sevdiğim bir kız var. Müsaade edersen onunla evlenmek istiyorum.”

Mahmut Ağa’nın yüzü bir anda değişti.

“Hayır! Senin sevdiğin kızın kim olduğunu biliyorum. O kız bizim eve gelinlik yapamaz. Ben sana uygun birini buldum. Bu eve yakışacak, bu evi çekip çevirecek biri. Sen benim bulduğum kızla evleneceksin.”

Abisi başını önüne eğdi.

O da babasının sözünün üstüne