Kurşun gibi saplanan kıyamet bakışlı gözler…
Uğruna şimdi ölümü göze aldığım gözler…
Onun sevdikleri için verdiği savaşı şimdi anlayabiliyorum. Çünkü daha doğmamış bir çocuğu sevdim ben. Onun için savaşa gidiyorum.
Sadakatini şimdi anlayabiliyorum. Çünkü sadakat adanmak demek bir anlamda. Beni görmek istemeyen bir kadına adandım ben. Elimin bir daha asla başka bir ele değmemesine yemin ediyorum.
Ülkesi uğruna canını verebilecek olmasını şimdi anlıyorum. Çünkü ilk kez kendimi birine ait hissediyorum. Bir ülke uğruna canımı vermeye gidiyorum.
Sabrını şimdi anlıyorum. Bilinmezliğe doğru yol alırken elimdeki tek şey umut ve şimdi yalnızca umuduma tutunuyorum.
Bir gün yeniden o mavi gözleri ve onunla birlikte dünyaya getirdiğimiz bebeğimizi görebilme umudu ile yürüyorum.
82. Bölüm
Olmaz diyorum bayım,
Olmaz...
Bütün kemiklerim kırılmış gibi bir acıyı yaşatamaz.
Bi et parçası...
Verdiğin sözlerin inancına tutulmuş yüreğin acısı,
Yakamaz canımı bu kadar...
İsyan eden yaşlarım firar eden ruhumu yıkayamaz,
Olmaz...
Olmaz diyorum bayım,
Yalan da olsa tutulduğum bakışlara ihanet yakışmaz.
Nerede sonsuzluğa adadığın gülüşlerim?
Hangi dehlizde üstüne balçık sıvadın?
Kime anlatayım bayım,
Kim dinler?
Nasıl anlar,
Yüzeye çıkmak için aldığım nefesin,
O çok sevdiğin dudaklarımın arasındaki son soluk olduğunu...
Dilek Güney
🐦🔥🐦🔥🐦🔥
Derim’in 25 Temmuz’da yapılacak Konsey toplantısında elini güçlendirebilmek ve Konsey’i avucuna alabilmek için attığı adımlar, şimdilik yalnızca etrafındaki birkaç adamla üzerinde çalıştığı planlarla ilerliyordu. Bu konuda öylesine katı ve ketumdu ki hem meraklı Anka’nın hem de her şeyi bilmek isteyen Mehmet Aydar’ın ısrarlı sorularından sürekli kaçınmayı başarmıştı.
Jan’ın da ondan farkı yoktu. Alin’e karşı her zaman açık, anlayışlı ve yumuşak olan adam; genç kadının tüm ısrarlarına rağmen ağzından tek kelime çıkarmamıştı. Alin de tıpkı Anka gibi neler yaptıkları konusunda meraktan çıldırsa da henüz onu tatmin edecek açıklamaları alamamıştı.
İki kız kardeş zamanlarının çoğunu Birimde geçiriyorlardı. Alin bir yandan ona verilen banka görevi için tüm hazırlıklarını sürdürmeye devam ediyor, bir yandan Anka ve Böcek’e yardım ediyordu. Son iki haftadır Derim, Lee’yi çok daha fazla meşgul ettiği için ele geçirilenleri tasniflemek; bazı belgelerdeki şifreleri çözmek onlara kalmıştı. Birimde, özel bir odada bu çalışmalar tüm hızıyla devam ediyordu. Özellikle öncelikli ve önemli olan onlarca dosya hazırlanmıştı. Elden geçen birçok evrak, geçmişte cevaplarını bulamadıkları birçok soruya da açıklık getirmişti. İnanılmayacak komploların kurulduğu, akla gelmeyecek adımların atıldığı, tahmin bile edilemeyecek gizli görüşmelerin yapıldığı, eşi görülmemiş acımasız planların nasıl hayata geçtiği bir bir önlerine diziliyordu.
Anka çokça zaman tüm bu bilgilerin gerçekten de kamuoyuna sunulduğunda dünyanın nasıl bir kaosa sürüklenebileceğini düşünüyordu. Yer yerinden oynatacak bilgiler ellerindeydi ve birçok dengeyi bozacak olan bu bilgileri çok dikkatli şekilde kullanmaları gerektiğinin ziyadesiyle farkındaydı.
Geçen zaman içinde Birimde iki kez toplantı yapılmıştı. O ana kadar önlerine gelen bilgileri değerlendirmişler ve Derim’in isteği üzerine gruplandırarak yine onun istediği şekilde dosyalar hazırlamışlardı. Hepsi değilse bile özellikle bazı kilit dosyaların Derim tarafından Konsey’dekilerin önüne atılacağı açıktı. Ki bu dosyalar bile onlar için tam bir idam fermanı niteliğindeydi.
Derim, Çin’den İstanbul’a döndükten iki gün sonra; Jan’la birlikte iki gün süren bir seyahate çıkmıştı. Adamların birkaçı onlara eşlik ederken geri kalanını İstanbul’da bırakmışlardı. Derim her ne kadar tedbirlerini aldığını düşünse de yine de riske girmiyordu. Lord, Scott’la konuştuğunu ve istediği gibi ondan uzak
