Gözlerimde hem akşam kızıllığı hem sabahın ilk ışığını taşırım.
Kelimelerim dalga olur, kıyıya vurur
bazen yarayı okşar, bazen yarayı açar.
Denizin tuzuyla yoğrulmuş bir kalemim ben.
Her nefeste bir dize doğurur,
insan ruhunun en sessiz fırtınalarını ve en parlak dinginliklerini bir arada dokurum.
Sade bir üslubun içinde derin bir yangın saklarım.
Ne fazla süs, ne boş gösteriş
sadece kalbin ve aklın çıplak buluşması.
Ben, kelimelerin peşinden giden,
rüzgârı cümlelere, dalgayı hikâyeye çeviren,